Op zaterdag ochtend stonden we met 9 collega’s aan de koffie in de keuken van ‘t Huis  in Heemskerk. Broodjes gesmeerd, tassen gepakt, helemaal klaar voor een onvergetelijke dag. Ondanks dat de groepen vooraf vaststonden, waren sommige duo’s vanaf de 1^e minuut zo klaar als een klontje. Peter T. en Dennis, (tijd voor) Max en Cherney Peter S. en Paul.

Nadat iedereen in de bus een plaatsje had gevonden kon de trip beginnen. Op naar Scheveningen. De sfeer werd meteen bepaald door het zangduo Peter en Dennis met een onuitputtelijke repertoire.

Bij aankomst in Scheveningen hebben we dankzij het prachtige weer onze broodjes op de boulevard kunnen eten om vervolgens Sealife onveilig te maken.  Na alle vissen uitvoerig te hebben bekeken hebben we, na een wandeling over de pier, een welverdiend ijsje gegeten zodat we weer helemaal klaar waren voor de terugreis.

Als ultieme afsluiter stonden de hamburgers met patat klaar bij McDonalds in Beverwijk.

Ik wil Jennifer, Thijmen, Adriaan, Daphne, Simone, Veerle, Sanne, Sam, Tessel, Purdey, Mark, Maaike, Dennis, Stewart, Kimberley, Ivar, Paul en Cherney onwijs bedanken voor een onvergetelijke dag.

Volgend  jaar weer?????

Groetjes,

Marloes

‘Mindset duurzaamheid veranderen’

Je kunt bijna geen krant meer openslaan en men heeft het over ‘duurzaamheid’. Maar, weten we eigenlijk wel wat duurzaam ondernemen is? En, hoe vullen we dat in de praktijk in? Het is een interessant onderwerp en dat bleek ook tijdens het Ronde Tafel Gesprek dat onder leiding van Bert Pannekeet, directeur Milieudienst IJmond, eind oktober plaatsvond in Beverwijk. De conclusie? “Duurzaamheid is onderdeel geworden van verstandig ondernemen.”

De vier deelnemers aan het gesprek, Dennis Kruit, Manager Keuring & Inspectie bij Visser Electrotechniek, Max Kwantes, vestigingsmanager/ hoger veiligheidsdeskundige bij Patina, algemeen directeur/eigenaar Hans Weeren van Hans Weeren Schoonmaakspecialisten en Hans Vessies, directeur Bedrijven bij de Rabobank IJmond Noord zijn alle vier actief bezig met duurzaam ondernemen.

Zo houdt Visser Elektrotechniek zich onder andere bezig met gebouwenbeheer waarbij met name de focus is gericht op het besparen van energie. “Een concreet voorbeeld daarvan is het vervangen van oude armaturen door LED-verlichting. En wat te denken van een stuk daglichtregeling in een gebouw,” zegt Kruit. “Onze visie is dat duurzaamheid vanaf de grond ‘ingebakken’ moet zijn. Het doel: een lagere energierekening.” Kwantes is het daarmee eens. Vanuit Patina wordt er bijvoorbeeld voor diverse woningcorporaties gekeken naar het stroomverbruik. “Wij als dakenbouwers hebben de ambitie om echte ‘energiedaken’ te creëren. Of het nu gaat om de plaatsing van zonnepanelen, warmtepompen of het opvangen van wind. Er zijn legio mogelijkheden om onze opdrachtgevers naar structureel minder energieverbruik te begeleiden, waarbij we gebruik maken van natuurlijke hulpbronnen.”

Volgens Weeren komen klanten echter zelf ook steeds vaker met duurzaamheidsvragen. “Eigenlijk groei je als ondernemer mee in de hele discussie. Het heeft ons doen realiseren dat we bewust voor lokaal ondernemerschap moeten kiezen. Het heeft geen zin om ver weg werk voor klanten te doen; de vervoersbewegingen die we daarvoor nodig hebben dragen niet bij aan een gezonder milieu. Wij hebben de visie dat we binnen een kwartier bij onze klanten moeten zijn. Zo rijden we verder op elektrische scooters. Ikzelf gebruik een elektrische auto. Heel pragmatisch in ons werk kijken we ook naar de materialen waarmee de mensen hun handen wassen en afdrogen. Het moeten milieuvriendelijke stoffen zijn, die zo weinig mogelijk het milieu belasten als deze worden gereinigd.”
Vessies zegt dat de bank duurzaamheid ook hoog in het vaandel heeft staan. “Intussen hebben we een eigen milieubeleid opgesteld. Ons doel is het terugbrengen van CO2-uitstoot en afval. Dat bereiken we onder andere door zo min mogelijk papier te gebruiken. We vergaderen met I-Pads, we hebben LED-verlichting en klantendossiers zijn alleen nog maar digitaal opgeslagen. Wist je dat één Rabobankmedewerker gemiddeld één boom aan papier per jaar versleet? Dat kan minder!”

Bedrijfseconomische factor
De vier zijn het er over eens dat duurzaamheid niet alleen ‘maatschappelijk verantwoord’ ondernemen is, maar dat het ook een bedrijfseconomische factor van belang is geworden. Kwantes denkt daarbij onder andere aan de ‘GreenDeal’. “De overheid wil emissies laten aanbieden en deze verhandelbaar maken. Je kunt dus feitelijk je uitstoot afkopen. Maar geld is wel geld. En wat je kunt besparen is meegenomen. Je wordt daarmee aan het denken gezet.”

Volgens Weeren zit duurzaamheid met name in het beperken van de vervoersbewegingen. “Wat heeft het voor zin om mensen in de file te laten staan? Daarnaast voel ik er niets meer voor om vervoerskosten te betalen. Met andere woorden: ook daar kun je een stimulator worden om mensen effectiever te laten nadenken over hoe ze met hun vervoer van A naar B omgaan. Er wordt creativiteit gevraagd. Bedrijven zouden veel vaker vervoersbewegingen kunnen combineren. ”

Kruit is het daarmee eens. “Maar het gaat nog verder. De kracht zit hem in het bij elkaar brengen van vraag en aanbod. Zo moet je als ondernemer goed om je heen kijken. Heb je warmte over maar hebben je buren misschien een warmtevraag? Dan valt dáár winst te halen. Ga samenwerken. Zo gooien wij zelf bijvoorbeeld onze brandblussers niet meer bij het afval. We schenken deze aan een EHBO-vereniging, die met deze brandblussers kan oefenen. Zij hoeven dus geen nieuw materiaal aan te schaffen. Volgens mij een goed voorbeeld van basale samenwerking in duurzaamheid. ” Vessies vraagt zich wel nadrukkelijk af wat het beginpunt moet zijn: “Zijn we op zoek naar de laagste prijs of de beste duurzame oplossing? Ik denk dat het laatste de insteek moet zijn. Dat we er uiteindelijk mooi commercieel voordeel uit kunnen halen, is meegenomen maar de kern is dat we gewoon zorgvuldiger, bewuster en zuiniger met onze natuurlijke hulpbronnen omgaan. Zijn we dat niet verplicht aan onze kinderen?”

Kruit sluit zich daarbij aan, maar heeft wel een opvallend statement. “Is het niet iets dat de overheid veel meer moet oppakken? De vraag is of wij als ondernemers genoeg power hebben om die discussie verder aan te zwengelen. De overheid moet simpelweg een prikkel geven op weg naar meer elektrische auto’s bijvoorbeeld. De overheid heeft het als taak om gedachten op gang te brengen.” Gespreksleider Pannekeet kan zich iets daarbij voorstellen. “Maar….. dan heeft de overheid zélf ook nog een grote slag te maken,” zegt hij. “Als we kijken naar de overheidsaanbestedingen, bijvoorbeeld bij de provincie, dan worden de keuzes voor een leverancier nog steeds gemaakt op basis van de aangeboden prijs. Deze factor telt 60% mee. Duurzaamheid scoort in het maken van de keuze slechts een percentage van 35%. Allemaal mooie gedachten dus, maar als de overheid dus zelf niet het goede voorbeeld geeft en dus de markt niet stimuleert om nog meer met duurzaamheid te doen, dan zou het wel eens een Mission Impossible kunnen worden…..”

Rentabiliteit
De vraag blijft hoe dan ook of duurzaam ondernemen al rendabel is. Weeren meent van wel. “Maar dan moet je wel naar het geheel kijken. Het is een compleet plaatje. Je kunt het niet op individuele personen afrekenen. Je kunt niet één elektrische auto aanschaffen; je moet de gehele complete werklogistiek kritisch willen beschouwen.” Kwantes is het daarmee eens: “Wijzelf rijden ongeveer 2 miljoen kilometer per jaar van en naar alle opdrachtgevers. Door onze planningssoftware continu te verbeteren zijn we in staat om meer lekkages en problemen op één dag te verhelpen. Dat is effectiever én goed voor je duurzaamheidsambities. Die 2 miljoen kilometer worden dus slimmer ingevuld.”

Toch blijft Vessies hameren op de ‘mindset’ die ondernemers moeten adopteren. “Je moet namelijk het lef hebben om toch ook te investeren in duurzaamheid als het initieel nog niet bedrijfseconomisch haalbaar is. Wij – als bank – gaan op dat vlak ook niet meer voor elke klant. Want, bedrijven die nu nog niet investeren in duurzaamheid gaan op termijn verliezen. Met andere woorden: voor ons is een dergelijke kredietaanvraag al niet meer interessant.” Weeren meent in aansluiting daarop dat er inderdaad meer ‘ziel’ moet komen in het bedrijfsleven voor wat betreft het thema duurzaamheid. “Een bedrijf is niet alleen meer een plek waar geld wordt verdiend. Een bedrijf hoort ook een bijdrage te leveren aan een duurzame toekomst.”
Echter, de mindset dient dan ook niet alleen door ondernemers te worden geadopteerd. “Het gaat ook om je eigen werknemers,” zegt Kruit. “Onze medewerkers realiseren zich langzamerhand dat we in elk proces op een andere manier moeten gaan denken. Zo zijn wij in gesprek met onze leveranciers; deze kunnen in hun leveringen aan ons toch ook misschien combineren?” Ook Kwantes herhaalt het continu in de eigen organisatie. “Zo houden wij de CO2-uitstoot per afdeling bij. Noem het maar een ‘Energy-Battle’ die binnen de organisatie aan het ontstaan is.”

Concurrentiepositie
Opportuun zaken doen is verleden tijd, in ieder geval voor diegenen die duurzaamheid echt in de genen hebben. De deelnemers aan het Ronde Tafel Gesprek zijn het daar unaniem over eens. Weeren: “Wij schrijven Europees niet meer in. Er wordt nog te veel op prijs gekeken. Ja, daar moet je lef voor hebben. En nee, het heeft niet te maken met een zekere mate van luxe. We hebben een visie. En aan die visie houden we ons vast. Duurzaamheid is voor ons geen Window Dressing. Het is écht in onze organisatie verankerd.” Ook Kwantes zegt dat er met name in de zoektocht naar leveranciers al heel bewust naar duurzaamheid wordt gekeken. “Prijs is dus niet meer het criterium waarop wij selecteren.” Ook Kruit meent dat ‘standvastigheid’ geboden is om een bijdrage te leveren. “

Het is People, Planet, Profit en…. Passie! Juist ja, wij hebben die laatste P aan onze duurzaamheidsambities toegevoegd. Ik ben er bovendien van overtuigd, dat partijen die duurzaamheid werkelijk consistent in de praktijk toepassen, naar elkaar zullen toetrekken. Er zullen interessante samenwerkingsverbanden ontstaan. Duurzaamheid is de toekomst. Duurzaamheid is onderdeel geworden van écht verstandig ondernemen.”

Bron: Het Ondernemersbelang

Deelnemers aan het gesprek:

Hans Vessies is Directeur Bedrijven bij Rabobank IJmond Noord in Beverwijk. “Duurzaam ondernemen is nog niet iets van iedereen geworden,” zegt hij. “Daarom dient het onderwerp op de agenda te blijven. Dat het vroeger alleen bij de linkse politiek hoorde, herken ik totaal niet meer. Het draagvlak voor duurzaam handelen wordt steeds breder.”

Dennis Kruit is Manager Keuring & Inspectie bij Visser Elektrotechniek in Beverwijk. “Duurzaam ondernemen zal in de toekomst niet meer genoemd worden maar de normaalste zaak van de wereld zijn. Hoe laten we de aardbol achter voor de volgende generaties? We hebben maar één aardbol!”

Max Kwantes is vestigingsmanager en hoger veiligheidskundige bij Patina in Beverwijk. “Het is van belang dat duurzaamheid in de ziel zit. De vraag is of je iedereen werkelijk dezelfde kant op kunt laten kijken. Als het gezamenlijk belang inzichtelijk is, gaan mensen pas overstag. Daar moeten we dus aan werken.”

Hans Weeren is algemeen directeur/eigenaar bij Hans Weeren Schoonmaakspecialisten. “Voor mij zit de kracht in het beperken van de vervoersbewegingen. Iedere organisatie moet daarover nadenken. Men zal zien dat oplossingen niet eens zo heel ingewikkeld hoeven te zijn.”

Bert Pannekeet is directeur Milieudienst IJmond en leidde het Ronde Tafel Gesprek in Beverwijk.